بازدید


باور به حیات پس از مرگ و جاودانگی انسان از آموزه های اساسی ادیان آسمانی است . این آموزه در حقایق عالم تکوین ریشه دارد . در واقع ادیان آسمانی آمده اند تا انسان را برای حضوری شایسته در زندگی که تا ابدیت امتداد دارد آماده سازند .
حیات پس از مرگ حضوری جاودانه در ملکوت عالم برای انسان در جوار نور و رحمت الهی و در پیوستگی محض به مهر و عشق اوست . به همین دلیل باور به آن در ادیان مورد تأکید قرار گرفته و انکار آن را برابر انکار تمام حقایق دانسته اند . این باور اگر به نحو صحیح باشد به اصلاح دیدگاه ها ، باورها و رفتارهای انسان منجر شده و حیات ابدی فرد را قرین نور و رحمت و مهر خواهد ساخت و اگر مورد انکار قرار گیرد یا درست فهمیده نشود می تواند رنج و سختی را برای فرد و جانعه به بار آورد و باز به همین دلیل است که دشمنان قسم خورده انسان ، همیشه سعی داشته اند این مقصد متعالی و این پناه ابدی را از فکر و ذهن انسان خارج ساخته و به دنبال آن او را به انحطاط و نابودی بکشانند …
… افرادی از اقشار مختلف ، با افکار و اندیشه های متفاوت که به دلیل وقوع حادثه ای یا رنج یک بیماری ، لحظات یا دقایقی به سمت حقیقت درونی خویش سفر کرده و از آنچه با تمام وجود دیده ، شنیده و چشیده اند پیام بیداری برای همگان آورده اند .
« تجربیات نزدیک به مرگ » هر چند به درازای تاریخ بشری قدمت دارند اما کنجکاوی بی حد مرز انسان امروزی باعث شده کاملا مورد توجه قرار گرفته و به جامعه معرفی گردد . در این تجربیات ، افراد به سفری معنوی و باطنی اما کاملا واقعی و عینی می روند که در نگاه دینی ما همان مسیر بزگشت به خدای متعال محسوب می شود .
ما تجربیات نزدیک به مرگ را عطیه ای الهی برای افراد و جوامع غافل از خدا و غیب می دانیم تا در نور توجه به آن از طوق بندگی مادی گراییِ صرف ، رهایی یابند . در عین حال دامنه آثار این تجربیات می تواند فراتر از این بوده و می تواند جوامع دینی را نیز به بازنگری در برخی برداشت های عرفی از تعالیم کمک کند .

رمز فایل : www.takbook.com


برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان