بازدید

صادق هدایت داش آکل را چون مامن و پناهگاهی برای مردمِ کوچه و بازار میداند که بدون وجود او بی قیوم و ولی هستند. توصیفات دقیق نویسنده از پوشش و لباس مردان و روایت روان داستان که با پایانی مناسب همراه است، از نقاط قوت این داستان است. هدایت در این داستان کوتاه به تقابل مضامینی چون؛ جامعه و خانواده، عشق و سنت، آزادی و اسارت و در انتها مرگ و زندگی پرداختهاست.
۴۰ سال پس از انتشار داستان داش آکل ، فیلم داش آکل توسط مسعود کیمیایی با بازی بهروز وثوقی ، ژاله علو و … ساخته می شود. موسیقی فیلم داش آکل نیز توسط اسفندیار منفردزاده نوشته می شود.
داش آکل را همه اهل شیراز دوست داشتند. گنده لاتی بود که جوانمردی و مروت سرش میشد. پسر یکی از ملاکین برزگ شیراز بود و هر آنچه را که از پدر به او ارث رسیده بود را به مردم ندار و تنگدست بذل و بخشش میکرد، گاهی هم عرق دو آتشه می نوشید و سر چهار راه ها نعره میکشید. به پول و مال دنیا ارزشی نمیگذاشت، زندگیش را به مردانگی و آزادی و بخشش و بزرگ منشی میگذرانید و هیچ دلبستگی دیگری در زندگانیش نداشت تا اینکه حاج صمد او را وکیل و وصی خود بعد از مرگش منصوب میکند و مسئولیت زن، زندگی و فرزندانش را به داش آکل میسپارد. داش آکل بنا بر خواسته و وصیت حاج صمد این وظیفه ی دشوار را بر عهده می گیرد…

برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان